გაუსაძლისი მოანტრება მომიყვანს შენთან,
წამოსულ ცრემლებს შენი ბაგე გზას არ დაუთმობს,
და შენი სითბო ჩემი სულის სიღრმეს აავსებს,
და ამ სითბოთი ჩვენ ერთმანეთს გულებს გავუთბობთ.
მერე ამოვა მთვარე, ჩუმი, უხასიათო,
ზემოდან მზერას მოგვარიდებს, გახალისდება,
და უამრავი მოკაშკაშე ვარსკვლავთა ფონზე,
ჩვენი შეხვედრა სიხარულით (დიდი ვნებით) სავსე იქნება.
Thursday, September 23, 2010
მონატრება
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment
მომწერეთ მოსაზრებები!