Thursday, September 23, 2010

მძიმე დუმილი

დამღალა ასეთმა დუმილმა
დღეები უსიტყვოდ ღამდება,
აღარც იმედები არსებობს
იწყება ტკივილი, წამება.
საჩუქრად დამიტოვე უშენობა,
ცხოვრების წამართვი ხალისი,
გული დაგითმე და არ ინდომე,
გული გაიმეტე ტანჯვისთვის,
უფერულ განთიადს გავაყოლე,
ფიქრები ურჩი და თავნება,
ისევ მარტოობით დავიღალე,
ეს დილაც უშენოდ ღამდება.

No comments:

Post a Comment

მომწერეთ მოსაზრებები!